مخالفان اسرائیلی پس از گزارش هشداردهنده امارات متحده عربی به دنبال بازجویی هستند

Israeli opposition leaders demanded an investigation on September 8 after a report alleged that the United Arab Emirates had warned Benjamin Netanyahu before the October 7, 2023 attack, Euronews reported. Netanyahu's office denied the alleged conversation. The established development is the public dispute and inquiry demand; the warning itself remains unverified.

Euronews ادعای مربوط به گزارش هارتز را از یک کتاب آینده ردیابی کرد و به صورت جداگانه با سخنگوی سابق دولت اسرائیل، Eylon Levy مصاحبه کرد. این بحث در مورد اطلاعاتی است که رهبران سیاسی به آن دست یافته اند و چگونه با آن رفتار می شود. گزارش دادن یک اتهام، انکار و واکنش، این سوال آشکار را حل نمی کند.

چرا کانال دیپلماتیک مهم است؟

اسرائیل و امارات متحده عربی روابط خود را قبل از این دوره رسمی کرده اند. پیمان ابراهیم آنها، که در سری پیمان سازمان ملل حفظ شده است، در واشنگتن در 15 سپتامبر 2020 امضا شد و در 5 ژانویه 2021 به اجرا درآمد. در آن صلح، روابط دیپلماتیک و استاندارد سازی کامل ایجاد شد و چارچوب مستند برای مشارکت مستقیم بین دو دولت فراهم شد.

این قانون فراتر از اعتراف است. این طرح برای سفارتخانه های مسکونی، حل صلح آمیز اختلافات و همکاری در ثبات منطقه فراهم می کند. همچنین متعهد است که طرفین از فعالیت های خصمانه یا تروریستی علیه یکدیگر از سرزمین خود جلوگیری کنند و در مورد ترتیبات هماهنگی بحث کنند. این مقررات اهمیت ارتباطات دوجانبه را توضیح می دهند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد که یک هشدار خاص در سپتامبر سال ۲۰۲۳ ارائه شود.

مسئولیت پذیری نیاز به یک تاریخچه مستند دارد

عواقب انسانی این حمله به طور مستقل در سوابق دیپلماتیک رسمی مستند شده است. در 7 اکتبر 2024، در بیانیه ای به پارلمان، کیر استارمر، نخست وزیر آن زمان بریتانیا، کشتار جمعی و گروگان گرفتن توسط حماس را توصیف کرد. وی همچنین در مورد رنج های غیرنظامی در غزه صحبت کرد و خواستار آزادی بدون قید و شرط گروگان ها شد و خواستار دسترسی بشردوستانه شد. این بیانیه تاریخی، شرط های گسترده تری را بدون تحویل اطلاعات یا تصمیم گیری سیاسی اسرائیل تعیین می کند.

تفاوت اداری بین بررسی مسئولیت و پذیرش ادعای اثبات شده است. یک نظرسنجی مفید باید مشخص شود که آیا ارتباطات رخ داده است، چه چیزی آن را شامل می شود، چه کسی آن را دریافت کرده و چه چیزی پس از آن رخ داده است. اینها سوالی برای شواهد هستند، نه نتیجه گیری هایی که از وجود روابط دیپلماتیک به دست می آید. پیشرفت های بعدی که باید مشاهده شود، افشای مستند، پاسخ قابل توجه امارات و تصمیم رسمی در مورد یک نظرسنجی است. هیچ یک از پس زمینه های نهادی که به طور مستقل مورد بررسی قرار گرفته است، هشدار پیش بینی شده را تایید نمی کند.