مدوزا پیش بینی گسترش کنترل روسیه بر معدن اورانیوم

A newly reported assessment of Russian influence over uranium mining has put overseas ownership at the centre of the nuclear-fuel security debate. Meduza reported on September 7 that analysts at Britain's Centre for Strategic Advantage project Russian control could reach 36% of global mining capacity by 2040. Meduza attributed its account to Financial Times reporting; the projection is not an established future outcome.

تفاوت در ارزیابی، تولید جغرافیایی نسبت به کنترل شرکت است. به گفته مدوزا، تحلیلگران شامل منافع معدن در خارج از کشور مرتبط با اورانیوم یک روزاتوم، از جمله در قزاقستان هستند. بنابراین یک معدن خارج از روسیه می تواند در اندازه نفوذ روسیه وارد شود. این رویکرد یک سوال متفاوت از آمار گمرکی ثبت می کند که در آن اورانیوم به طور فیزیکی تولید می شود.

سوابق تحویل اروپایی چیست

گزارش سالانه آژانس عرضه ی یراتوم در سال ۲۰۲۵، یک تصویر مستقل از خرید واقعی اروپا را ارائه می دهد. کانادا 36.68 درصد از اورانیوم طبیعی را به خدمات اتحادیه اروپا، قزاقستان 20.31 درصد و روسیه 15.98 درصد عرضه کرد. این اعداد تحویل ها را بر اساس منشأ به یک بازار منطقه ای توصیف می کنند. آنها مالکیت جهانی را اندازه گیری نمی کنند و نمی توانند به طور مستقل پیش بینی کنترل در سال 2040 را تایید کنند.

سوخت پردازش یک لایه دیگر اضافه می کند. در همان گزارش، سهم روسیه در خدمات غنی سازی به خدمات اتحادیه اروپا 22.55 درصد بود، در مقایسه با 72.91 درصد از ارائه دهندگان اتحادیه اروپا. نرخ معدن و غنی سازی نباید به یک شاخص وابستگی متصل شود: آنها مربوط به مراحل مختلف تولید سوخت راکتور هستند. یک نمودار معدن متنوع به طور خودکار تنظیمات پردازش متنوع را ایجاد نمی کند.

تنوع نیاز به تصمیم گیری های مختلف دارد.

گزارش یورواتوم در سال ۲۰۲۴ توصیه می کرد که در حوزه های مختلف و مناطق جغرافیایی از منابع اورانیوم استفاده شود. همچنین بر قراردادهای با چندین تامین کننده تأکید کرد، شناسایی آسیب پذیری خدمات وابسته به یک منبع. حساب خرید آن نشان داد که ترتیبات چند ساله تحویل ها را غالب کرده است. این امر یک زمینه عملی را فراهم می کند: کاهش قرار گرفتن در معرض شامل انتخاب های قراردادی و تنوع تامین کنندگان و همچنین محل انبارها است.

نتیجه این است که سیاستمداران باید پیش بینی های مالکیت را در برابر منافع شرکت های افشا شده، برنامه های پروژه واقع گرایانه و در دسترس بودن تامین کنندگان جایگزین آزمایش کنند. اینها سوالات تحلیلی هستند، نه اعلام اینکه ظرفیت جدید در حال اجرا است. پیشرفت هایی که باید مشاهده شود، سرمایه گذاری های معدن، تغییرات در تصمیمات مالکیت و قراردادهای استخدام تایید شده است. آنها نشان خواهند داد که آیا سناریو گزارش شده در حال تبدیل شدن به قابل اعتماد تر است در حالی که اثبات عرضه فعلی را از یک پیش بینی بلند مدت جدا می کند.