نتانیاهو انتقاد از قطر را تکرار می کند و از حمله داهای 2025 دفاع می کند

Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu portrayed Qatar as an adversary and defended Israel’s attack on Doha last year in an interview covered by Euronews on September 6. He rejected suggestions that Qatar had dictated Israeli policy. The remarks reopen a sensitive diplomatic issue involving a Gulf state whose security the United States has explicitly pledged to support.

به گفته ی یوروونیو، نتانیاهو از دست دادن دولتش از پولی که قبل از حمله های حماس در اکتبر ۲۰۲۳ به غزه منتقل شده بود، دفاع می کرد. وی تأکید کرد که این انتقال ها به اهداف بشردوستانه خدمت کرده و از سوی سازمان های امنیتی اسرائیل حمایت شده است. اینها توضیحات او از سیاست های قبلی است، نه یافته های مستقل در مورد استفاده احتمالی پول.

تعهدات نوشته شده واشنگتن

سیاست مربوطه آمریکا در دستور اجرایی 14353 که در 29 سپتامبر 2025 امضا شده است، مشخص شده است. این گزارش میزبانیت قطر از نیروهای آمریکایی و کار میانجیگری آن را به عنوان دلایل حفاظت از کشور در برابر حمله خارجی شناسایی می کند. این دستور می گوید حمله مسلحانه به قلمرو قطر، حاکمیت یا زیرساخت های مهم، صلح و امنیت آمریکا را تهدید می کند.

این سند اقدامات دیپلماتیک و اقتصادی قانونی و در صورت لزوم اقدام نظامی را فراهم می کند. این سازمان همچنین برنامه ریزی مشترک و همکاری مداوم با قطر در میانجیگری را هدایت می کند. اجرای آن تحت قوانین قابل اجرا و تخصیصات در دسترس باقی می ماند. این مقررات محدوده و محدودیت های یک تعهد سیاسی نوشته شده را تعیین می کنند؛ نباید به عنوان شواهدی خوانده شود که واشنگتن دستور پاسخ نظامی جدیدی به این مصاحبه داده است.

بحث در مورد حاکمیت

امنیت قطر نیز در موقعیت دیپلماتیک جداگانه اروپایی قرار دارد. در بیانیه ای که در ۱۲ ژوئیه منتشر شد، بریتانیا، فرانسه و آلمان حملات ایران علیه کشورهای منطقه ای از جمله قطر و حمل و نقل تجاری در خلیج هورموز را محکوم کردند. آنها از حاکمیت سرزمینی، آزادی ناوبری و مذاکرات مجدد حمایت کردند. این بیانیه قبلی زمینه منطقه ای را فراهم می کند، بدون تایید هر گونه حمله یا پاسخ جدید مرتبط با آخرین اظهارنظر نتانیاهو.

مسئله عملی اکنون این است که آیا دشمنی سیاسی مجدد بر همکاری دیپلماتیک تأثیر می گذارد یا باعث روشن شدن رسمی تعهدات امنیتی می شود. بیانیه های اسرائیل، قطر و ایالات متحده به این نتیجه کمک می کند. در حال حاضر، پیشرفت های تایید شده در مورد یک درگیری قبلی تکرار می شود. مواد مورد بررسی نه یک اعتصاب تازه آغاز شده در قطر و نه یک آتش بس به تازگی توافق شده را نشان می دهد و هیچ پایه ای برای رفتار یا به عنوان نزدیک ارائه نمی دهد.