رانندگان پرتغالی در اعتراض به افزایش سوخت در پل لیسبون و در نزدیکی محل تصفیه سوخت سینس

Drivers protested rising fuel costs in Portugal on September 7, sounding horns on Lisbon's 25 April Bridge and organising a slow-moving convoy towards the refinery at Sines, Euronews reported. The demonstrations put pressure on the government over the domestic consequences of an energy crisis extending beyond Europe's borders.

ماری دا گراسا کاروالو، وزیر محیط زیست و انرژی، پاسخ دولت را بعد از آن روز دفاع کرد و به کاهش مالیات بر نفت و کمک به بخش های آسیب پذیر اشاره کرد. سوال سیاسی فوری این است که آیا یاری موجود می تواند با ناامیدی عمومی روبرو شود در حالی که فشار پایه بین المللی بر عرضه سوخت همچنان ادامه دارد.

یک انحراف بین المللی با عواقب محلی

بررسی بحران انرژی کمیسیون اروپا، به روز شده در ۲۶ آگوست، منجر به افزایش قیمت سوخت های فسیلی و افزایش هزینه های واردات می شود. ارزیابی آن انرژی گران قیمت را از کمبود فوری متمایز می کند: عرضه و ذخایر متنوع می تواند به حفظ در دسترس بودن کمک کند، حتی در حالی که خانه ها و کسب و کارها با فشار مالی قابل توجهی روبرو هستند. این تفاوت در ارزیابی آنچه که یک پاسخ دولت می تواند به طور واقع گرایانه به دست آورد، اهمیت دارد.

بحث های قبلی نهادی نشان می دهد که چگونه ریسک عرضه توسعه یافته است. در 30 آوریل، کمیسیون با متخصصان انرژی، نمایندگان ملی، صنعت، ناتو و آژانس بین المللی انرژی دیدار کرد. گزارش منتشر شده آن می گوید که انحراف طولانی مدت در خلیج هورموز، ذخایر تجاری را کاهش می دهد، با توجه به توجه ویژه ای به سوخت های هواپیمایی. این ارزیابی پس زمینه تاریخی بحران را فراهم می کند؛ سطح سهام سپتامبر را تعیین نمی کند یا به طور مستقل تظاهرات روز دوشنبه را تایید نمی کند.

امنیت و امنیت عرضه نیاز به تصمیم گیری های مختلف دارد

گزارش ماه آوریل کمیسیون تاکید کرد که هر گونه انتشار سهام اضطراری باید در سراسر اتحادیه اروپا هماهنگ شود و همراه با اقدامات مناسب مربوط به تقاضا باشد. در این بررسی، AccelerateEU به عنوان ترکیبی از هماهنگی با حفاظت از مصرف کنندگان و کسب و کار، کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی وارد شده و سرمایه گذاری در الکتریسیته توصیف می شود. بنابراین، پاسخ سیاست شامل دسترسی فوری و قرار گرفتن در معرض اختلالات در دراز مدت است.

برای پرتغال، پیشرفت های بعدی که باید در نظر گرفته شود، هر گونه تغییر در کمک های دولتی، تظاهرات بیشتر و ارزیابی های پس از آن عرضه اروپایی است. از لحاظ تجزیه و تحلیل، این شاخص ها به سوالات جداگانه پاسخ می دهند: آیا فشار عمومی در حال گسترش است، آیا آرامش به گروه های آسیب دیده می رسد، و آیا در دسترس بودن فیزیکی بدتر می شود. تنها تظاهرات نمی توانند آخرین نقطه را تعیین کنند، در حالی که تنها بیمه های عرضه و امنیت نمی توانند تنش هایی را که قیمت های بالاتر بر خانه ها قرار می دهد، اندازه گیری کنند.