روسیه و چین از نظارت بر تحریم های ایران حمایت می کنند

دو پیشنهاد برای پایان دادن به تمدید

روسیه و چین از اعضای دائمی خود برای مسدود کردن یک قطعنامه شورای امنیت حمایت شده توسط ایالات متحده برای تمدید مأموریت کارشناسان مستقل برای نظارت بر تحریم های سازمان ملل علیه ایران استفاده کردند. در 17 سپتامبر، 11 رای به نفع، 2 رای مخالف و 2 رای عقب نشینی به ارمغان آورد. پاکستان و سومالی در حالی که دو رای منفی از اعضای دائمی مانع از پذیرش به رغم اکثریت بزرگ شد.

این تصمیم بر نظارت تاثیر می گذارد و نه خود تحریم های رسمی. محدودیت های بازسازی شده در سال ۲۰۲۵ همچنان تحت تفسیر پیشرفته ایالات متحده و کشورهای عضو اروپا باقی می ماند که شامل فعالیت های هسته ای و موشکی، انتقال تسلیحات، یخچال های دارایی و افراد یا اشخاص تعیین شده است. آنچه از دست رفته است این است که مأموریت پیشنهادی برای کارشناسان است که اجرای آن را بررسی می کنند، نقض ها را گزارش می دهند و به کمیته تحریم شورای امنیت کمک می کنند.

بحث در مورد قانون و سیاست

اعضای شورای غربی ادعا کردند که هیئت مدیره برای نظارت بی طرفانه و مبتنی بر شواهد مورد نیاز است و هشدار دادند که از دست دادن آن باعث ایجاد شکاف اطلاعاتی خواهد شد. روسیه و چین اساس قانونی این پیشنهاد را رد کردند. آنها تأکید می کنند که قطعنامه شورای امنیت 2231 در اکتبر 2025 به پایان رسید و ساختار تحریم های قبلی ایران از طریق روند ردیابی به طور معتبر بازسازی نشده است.

این اختلاف به این معنی است که شورای نه تنها در مورد چگونگی اجرای این محدودیت ها، بلکه در مورد اینکه آیا چارچوب بازسازی شده از لحاظ قانونی عملی است، نظر مشترک ندارد. فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده می گویند این اقدامات پایدار همچنان اجباری باقی می ماند. روسیه، چین و ایران این نتیجه را بحث می کنند و ادعا می کنند که فشار تحریم ها و اقدامات نظامی، حل و فصل دیپلماتیک را سخت تر کرده است.

نظارت می تواند خارج از مجلس باشد.

این ویتو از یک شکست قبلی در توافق در مورد تعیین کارشناسان پیروی می کند، بنابراین هیئت مدیره حتی قبل از رای تجدید نظر به طور کامل عملیاتی نشده بود. فرانسه اشاره کرد که دولت ها می توانند راه های جایگزین برای مستند کردن نقض ها را مطالعه کنند، شبیه به نظارت بر ترتیبات ایجاد شده خارج از چارچوب سازمان ملل پس از آنکه روسیه پانل کارشناسان شورای امنیت در مورد کره شمالی را به پایان رساند.

سوال بعدی این است که آیا ایالات متحده و دولت های اروپایی یک گروه گزارشگر جداگانه تشکیل می دهند و تا چه حد یافته های آن پذیرفته می شود. وی همچنین به اطلاعات ملی، آژانس بین المللی انرژی اتمی و مقامات تحریم های فردی وابسته است. این مکانیسم ها می توانند شواهد و مجازات ها را تولید کنند، اما آنها وضعیت نهادی مشابهی را با یک هیئت مدیره شورای امنیت که به همه ۱۵ عضو گزارش می دهد، نداشته اند.